 | |
| |
| |
Geachte bezoeker,
Welkom op www.grebbelinie.nl !
NIEUW
FIETSTOCHT AMERSFOORT EN DE GREBBELINIE
DAGBOEK VAN DE MEIDAGEN 1940 
Met dank aan Kees de Heer en Adviesburo Natuurlijk kunnen we u een printbare fiets- en skateroute aanbieden op deze site. De tocht is 17 kilometer lang en doet vele restanten aan van de Grebbelinie in de omgeving van Amersfoort en Hoogland. Het start- en eindpunt is bij het VVV-kantoor bij het NS Station Amersfoort. Onderweg komt u langs het moerasje van de Hooglandsedijk, wederopbouwhuizen, De Schans (Werk aan de Glashut), het Werk bij Krachtwijk en de Westerkerk. Lees meer...
In 2010 is het 70 jaar geleden dat Duitse troepen de Nederlandse grens overschreden. Op grebbelinie.nl wordt daarom dit jaar veel aandacht besteed aan de soldaten van toen. Dankzij familie die dagboeken en foto's met ons deelde, kunnen we lezen hoe de verdedigers de Meidagen van 1940 beleefd hebben. De eerste soldaat die we leren kennen is J.G. Koppe, die was ingedeeld bij de staf van I-22 R.I. Deze commandopost lag ten zuiden van Renswoude. Lees meer...
DE FRANSE INVAL TIJDENS DE BARRE WINTER VAN 1795
De winter van 1794-95 was buitengewoon streng. De inundaties ten oosten van de Grebbelinie bevroren en zo werd de stelling bijna onverdedigbaar. Britse hulptroepen kozen het hazenpad en de weg naar het westen lag open. In januari 1795 trokken de Franse legers de provincieUtrecht binnen. Tweehonderd kanonnen vielen in Franse handen, zonder dat er een schot mee was gelost. Lees meer...
De Grebbelinie is een waterlinie tussen de Utrechtse Heuvelrug en de Veluwe, die werd aangelegd in de 18e eeuw. Haar bekendheid ontleent ze echter aan de periode 1939-1940 toen de linie onder de naam Valleistelling de hoofdverdediging vormde van het Nederlandse defensieplan. Na de Tweede Wereldoorlog werden de veelal aarden werken bedekt met een laag groen, die 200 jaar militaire geschiedenis aan het oog onttrok, maar betekenis kreeg als ecologische structuur. Tal van partijen werken momenteel samen om in het gebied de juiste balans te vinden tussen cultuurhistorie, natuurwaarden en recreatie. Deze elementen vormen samen een uiterst boeiende en unieke omgeving die steeds meer toegankelijk en beleefbaar wordt gemaakt.
De belangrijkste kracht ontleende de stelling in de visie van de ontwerpers aan het inunderen van het lage gebied tussen de Grebbeberg en de voormalige Zuiderzee. Aan de voet van de Grebbeberg werd bij de Grebbesluis water uit de Nederrijn ingelaten waardoor een groot gebied, tot de Slaperdijk bij Veenendaal, onder water werd gezet.
Door de sluis bij de Roode Haan in de Slaperdijk te openen kon het water een volgende inundatiekom vullen bij Renswoude. Om te voorkomen dat het water ongecontroleerd zou wegstromen naar het noorden, werden op diverse plaatsen in de linie dwarskaden aangelegd. Deze kaden vormden helaas ook een toegang tot de liniedijk. Daar moest de verdediging zich dus op concentreren. In de loop dan de 18e eeuw werden op die plaatsen aarden verdedigingwerken aangelegd. Deze werken waren verbonden door een liniedijk van Veenendaal tot voorbij Amersfoort. Op deze dijk konden de verdedigers zich teweer stellen tegen de vijand. Bovendien zorgde de dijk ervoor dat het water aan de oostzijde van de linie bleef. Zo was er minder water nodig voor een inundatie en hield de verdediger droge voeten.
Door het wegzakken van water in de bodem en verdamping was het noodzakelijk dat de inundatie voortdurend gevoed werd met water uit de Veluwse beken. Ondanks dat het stellen van inundaties in de 200-jarige geschiedenis van de Grebbelinie een verre van eenvoudige zaak bleek, kon het gebied in drie cruciale periodes onder water worden gezet. Dat gebeurde in 1794-'95 toen het Franse leger naar de Republiek oprukte, tijdens de mobilisatieperiode in 1939-'40 en in dienst van de Duitse bezetter in 1945, toen de Grebbelinie een rol speelde in de Pantherstellung.
