 | |
| |
| |
De Roffelaarskade was oorspronkelijk de 3e komkering van de Grebbelinie. Aan het einde van de 18e eeuw werd het de vierde dwarsdijk, toen de Groeperkade nog aan het inundatiesysteem werd toegevoegd. De Roffelaarskade werd aangelegd in 1745, het jaar waarin ook de liniedijk gereed kwam. Op het punt waar linie en kade elkaar ontmoetten werd een Spaanse Redoute gebouwd; een stenen wachthuis met schietgaten.
Natuurlijk kon de vijand proberen om de inundaties te ontlopen door over het dijkje te naderen. Daarom werd de verdediging van dit acces al in 1793 versterkt met een post op de liniedijk en een kleine voorpost op de kade. Daarmee is dit het enige voorwerk in de Grebbelinie, dat nog vóór de Franse periode werd aangelegd. Het verschilt dan ook van vorm met de voorposten bij Asschat, Coelhorst en Engelaar uit 1799. Deze drie werden volgens een ander ontwerp vormgegeven.
Het voorwerk draagt de naam 'Werk aan de Roffelaar', naar een nabijgelegen hofstede. Het bestaat uit twee aarden lunetten, een aan elke kant van de kade. De borstwering daarachter loopt dwars op de kade, met een coupure. Waar nu een bescheiden pad het werk doorsnijdt, was voorheen een bredere weg. Natte grachten boden de voorpost extra bescherming. De grachten en wallen zijn nog steeds aanwezig, maar zullen de onwetende wandelaar niet direct aan een vestingwerk doen denken. De kade doet het meest denken aan een (historische) houtwal tussen de landerijen.
In de mobilisatietijd was het omliggende gebied geinundeerd. Er stond een wachtgebouwtje op de kade, niet ver van het valleikanaal. Iets ten noorden van de Roffelaar werden landmijnen gelegd, waarbij vier genisten omkwamen. Tijdens de meidagen werden de boerderijen 'Sniddelaar', Romselaar' en 'Zevenmorgen' in de onmiddellijke omgeving van het verdedigingswerk in brand gestoken, in verband met Duitse patrouilles. Deze hadden verscheidene Nederlandse krijgsgevangenen gemaakt, maar durfden de stellingen niet te naderen; volgens de goed ingelichte Duitse inlichtingendienst lagen er een officier van het 21 R.I. met 270 soldaten. Het zoeken was naar zwakke plekken en dat was niet de Roffelaarskade...
Tegenwoordig is het verdedigingswerk een prachtig natuurgebiedje, waar met name de ijsvogel graag te gast is. Bij de sluis trekt vooral een fraai aangelegde vistrap de aandacht. Mede door initiatieven van het Waterschap gaat het Valleikanaal een steeds belangrijker rol spelen in de ecologische structuur.
