 | |
| |
| |
Als we de Rijndijk(Bandijk) in de Betuwe volgen, komen we langs een restant van de verlengde Grebbelinie in de Betuwe. Het draagt de wondelijke naam "De Spees". Vlakbij de toenmalige boerderij 'De Spees' sloot een versterkte liniedijk aan op de Rijndijk. Spees komt van het spies-vormige perceel, dat gevormd werd door de aansluiting van de Rijnbandijk en de Marsdijk. De fortificatie stamt uit het jaar 1799 en werd aangelegd onder Frans toezicht. Het hoornwerk was bedoeld om de vijand, die waarschijnlijk over de dijk zou naderen, tegen te houden. Het gebied voor De Spees lag voorts te hoog om onder water gezet te worden, zodat de verdediging van deze plaats extra aandacht kreeg.
In de periode voor de Tweede Wereldoorlog deed de prolongatie van de Grebbelinie dienst in de landsverdediging onder de naam 'Betuwestelling'. In het voorterrein werden kazematten gebouwd om de droge strook te verdedigen. Op de valreep (22-4-1940) verrees zelfs een bijzondere ontstekingspost S(2a)V, waarmee men op afstand grondmijnen in de rivier kon laten ontploffen, als er een vijandelijk schip voorbij zou varen. De kazematten ten oosten van De Spees zijn enkele jaren geleden onder de grond weggewerkt. Het is mede aan de Stichting Menno van Coehoorn te danken dat het gehele werk niet werd afgegraven in 1951. Het hoornwerk van De Spees is in 2000 zelfs ingrijpend gerestaureerd. Men herstelde de borstwering, diepte de gracht uit en verwijderde de bomen en struiken, zodat de vier betonnen schietopstanden en de kazemat(S3k) weer zichtbaar werden. Bij de restauratie ontdekte men onder het zand tevens een flankerende betonkazemat. De Spees is compleet met parkeergelegenheid en informatiebord best een bezoekje waard. Sinds de dijkverzwaringswerkzaamheden is het noordelijk deel ook toegankelijk en bieden bankjes en vogelkijker een prachtig uitzicht op uiterwaarden en Grebbeberg.
